เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ผู้นำตระกูลพูดเล่นแล้ว ถ้าวันหน้าฮ่าวเอ๋อร์ฝึกตนจนถึงขั้นทารกวิญญาณได้ ข้าก็ปลื้มใจมากแล้ว”
เซียวจื่อหลิงคิดว่าเซียวจ้านแค่พูดเล่น
ก็พรสวรรค์ของตัวเองกับภรรยาก็มีแค่นั้น หากวันหน้าลูกของตนได้เป็นผู้บำเพ็ญขั้นทารกวิญญาณก็ถือว่าสุดยอดแล้ว ยังจะกล้าคาดหวังขอบเขตพลังที่สูงกว่านั้นอีกหรือ
“พวกเจ้านี่นะ สายตาต้องมองให้ไกล ไหน ๆ ก็เป็นเช่นนี้แล้ว ต่อไปให้ข้าเป็นผู้สั่งสอนเซียวฮ่าวเองดีไหม”
เซียวจ้านหัวเราะหึ ๆ
“นี่...จะรบกวนท่านผู้นำตระกูลเกินไปหรือเปล่า”
เซียวจื่อหลิงเอ่ยอย่างประหลาดใจ
สองคนที่อยู่ข้าง ๆ ก็ไม่คิดว่าเซียวจ้านจะเสนอเช่นนี้
“ไม่รบกวน ข้ามีวาสนากับเด็กคนนี้ อีกทั้งยังเป็นคนในตระกูลเดียวกัน การสั่งสอนเขาก็เป็นเรื่องที่ควรอยู่แล้ว”
ในใจเซียวจ้านเบิกบานเป็นที่สุด