เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เวลาผ่านไปเพียงพริบตา ในโลกหลักก็ผ่านไปอีกสามวัน
ช่วงนี้ ฉู่เกอสังเกตว่าหยางเทียนอี้เปลี่ยนไปไม่ค่อยปกติ
ส่วนเฉินโม่ที่ติดต่อกันมาตลอดยิ่งรับรู้ถึงความผิดปกตินี้ได้ตั้งแต่เนิ่น ๆ
ก่อนหน้านี้ทำท่าทีเหมือนฟ้าถล่ม แต่ตอนนี้พอเจอการกดดันสารพัดจากเขา กลับยิ่งถูกกดยิ่งฮึกเหิม
ขอบเขตพลังที่เคยหยุดนิ่งก็ค่อย ๆ สูงขึ้นตามน้ำ
แม้จะยกระดับได้ไม่เร็วเท่าเขา แต่ท่าทีแบบนี้มันผิดปกติชัด ๆ เหมือนเปลี่ยนเป็นอีกคนไปเลย
“เป็นตาแก่นั่นรึเปล่านะ...”
เฉินโม่ครุ่นคิด เขารู้อยู่ว่าอีกฝ่ายพกกายวิญญาณของตาแก่คนหนึ่งติดตัวไว้
เมื่อรวมกับความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นกะทันหัน ก็เหลือความเป็นไปได้เดียวเท่านั้น — ถูกยึดครองร่าง!
“ฮึ ๆ ศิษย์ใช้ไม่ได้ อาจารย์ก็ลงสนามเองสินะ งั้นข้าก็เล่นด้วยหน่อยแล้วกัน”