กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ครูประจำชั้นไม่พูดอะไรอีก แล้วปล่อยให้ทุกคนแยกย้ายกันไป
นักเรียนแต่ละคนกลับหอพักด้วยสีหน้าเหงาหงอย เพิ่งโดนขยี้มาเมื่อกี้ อารมณ์จะดีได้ยังไง
ในวันต่อ ๆ มา ทุกอย่างเข้าสู่เส้นทางปกติ
ช่วงมัธยมปลายก็ยุ่งวุ่นวายไม่ต่างจากการศึกษาภาคบังคับเก้าปีในชาติก่อน ช่วงเช้าเรียนวิชาทฤษฎีเทคโนโลยี ช่วงบ่ายเป็นระยะเวลาฝึกตนอิสระของนักเรียน
แน่นอนว่าคุณจะแอบอู้ก็ได้ ไม่มีครูคนไหนว่าอะไร สำหรับนักเรียนที่ยอมแพ้ตัวเองแล้ว ครูก็ไม่อยากไปยุ่งด้วย
พวกเขาจะไม่เทศนาหลักการใหญ่โตอะไรกับคุณ ไม่ว่าจะเป็น “อ่านหนังสือก็เพื่อตัวคุณเอง” หรือ “ถ้าตอนนี้ไม่ตั้งใจเรียน วันหน้าคนที่ขาดทุนก็คือตัวคุณเอง”