กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ก็ไม่รู้ว่าวิถีสวรรค์คิดอะไรอยู่ ถึงได้บุ่มบ่ามส่งพวกเราเข้ามาแบบนี้ ผมยังไม่เข้าใจเลยว่าจะพิชิตโลกหมอกเทาได้ยังไง ไม่มีเบาะแสอะไรเลยสักนิด
แล้วสถานที่หลบภัยที่วิถีสวรรค์ให้นั่นก็มีแค่เตียงเดียว ไม่มีอุปกรณ์อื่นเลย นายรู้ไหมว่าผมเบื่อแค่ไหนตลอดปีกว่าที่ผ่านมา?”
ฉู่เทียนสยงพูดไม่หยุด
จางมู่นั่งฟังเงียบ ๆ ใจหนึ่งก็แอบไว้อาลัยให้อีกฝ่าย โชคดีที่ภายในปราสาทที่วิถีสวรรค์ให้ตัวเองมีสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน
ของบันเทิงต่างๆ ก็มี ไม่งั้นถ้าเปลี่ยนเป็นตัวเองที่ต้องคลุกคลีกับหมอกเทาทุกวัน จิตใจคงพังไปบ้างเหมือนกัน