กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ซุนหงอคง! อายุขัยของเจ้ามาถึงจุดจบแล้ว!”
พญายมชี้ไปที่จางมู่แล้วเอ่ยขึ้น
จางมู่ยิ้มกว้างจนเห็นฟัน: “อายุขัยของข้าหมดแล้วงั้นหรือ? ข้าเป็นเซียนแล้ว ก็หลุดพ้นออกจากสามภพ ไม่ได้อยู่ในเบญจธาตุ! ยมโลกจึงไม่มีสิทธิ์มาจัดการข้า!”
“บังอาจ! จับวานรปีศาจตัวนี้มาให้ข้า!”
พญายมตบไม้เคาะโต๊ะตัดสิน เหล่ายมทูตกลุ่มหนึ่งก็พุ่งเข้าโจมตีจางมู่
ในใจจางมู่หัวเราะเยาะ แล้วก็เล่นละครกับพวกเขาต่อไป
เพียงไม่กี่อึดใจ ยมทูตทั้งหมดก็ถูกซัดล้มลงกับพื้น
เขากระโดดไปตรงหน้าพญายม: “พญายมแก่ วันนี้ข้าจะให้เจ้ารู้ไว้บ้าง ว่าคนบางคนไม่ใช่คนที่เจ้าจะหาเรื่องได้!”
“เจ้า!”
พญายมจ้องตาเขม็งด้วยความโกรธ