กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จากนั้นจางมู่ก็ซ่อนตัวเงียบ ๆ อีกสามร้อยปี การฝึกตนในช่วงปีเหล่านี้ทำให้ระดับพลังบำเพ็ญของจางมู่ก้าวหน้าขึ้นบ้าง เพียงพอจะไปถึงขั้นเซียนทองคำขั้นปลายอย่างหวุดหวิด
“พื้นฐานไม่ใช่ระดับสุดยอด ฝึกฝนลำพังช้าเกินไป ถ้ามีโอสถช่วยเสริมก็จะเร็วขึ้นมาก”
จางมู่นึกถึงโอสถเหล่านั้นที่ตัวเองกินตอนอาละวาดแดนสวรรค์ในการจำลอง
นั่นเป็นโอสถเซียนของจริงเลย ไม่อย่างนั้นก็คงไม่ทำให้ตัวเขาในการจำลองพุ่งขึ้นหลายขอบเขตใหญ่ของระดับพลังบำเพ็ญในตอนนั้น
“ข้าขอซ่อนตัวอีกสักหน่อย ไม่รู้พวกนั้นจะยังรอไหวหรือเปล่า”
จางมู่แอบหัวเราะในใจ
ตรงกับที่เขาคาดเดา พระตถาคตรอไม่ไหวแล้ว หากจางมู่ไม่ออกมาสู่โลก มหาวิบัติก็จะไม่เกิดขึ้นและถูกเลื่อนออกไปเรื่อย ๆ