กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จางมู่หัวเราะหึ ๆ แต่ยังเตรียมเล่นกับพวกเขาต่อไป ก็แค่ข้อมูลไม่ใช่หรือ แค่มีปากก็พอ
“ตอนนี้ฉันตั้งมั่นอยู่ที่สถานที่แห่งหนึ่งชื่อเมืองชิงเฉิง เขตแดนมีพื้นที่หนึ่งร้อยล้านหมู่ มีบริวารผู้กลับชาติมาเกิดใต้บัญชาสิบคน ประชาชนธรรมดาสามพันกว่าคน
ช่วงนี้เพิ่งรับบริวารมาอีกชุด แต่ติดที่กระเป๋าแฟบ ไม่มีโอกาสกลับชาติมาเกิดมากขนาดนั้น จึงต้องเลี้ยงพวกเขาไว้ก่อน แล้วคัดเลือกคนที่มีพรสวรรค์ดีกว่าสักสองสามคนให้โอกาสกลับชาติมาเกิดก่อน
พวกคุณก็รู้ ผู้มีสิทธิ์ระดับเก้าหนึ่งเดือนมีโอกาสกลับชาติมาเกิดเพิ่มได้แค่สามครั้ง ถ้าอยากขยายออกไปข้างนอกต่อก็ต้องสะสมหลายปีถึงจะพอ”
จางมู่กางมือ
“ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้ งั้นหลังการประชุมจบ พวกเราจะไปช่วยเหลือดูแลพี่เจียงสักหน่อย”
ทุกคนหัวเราะกล่าว