กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ระบบเอ๊ย! นายต้องช่วยฉันด้วยนะ! ถ้าไม่มีนาย ฉันจะอยู่ยังไง!”
เจียงฝานร้องไห้น้ำมูกน้ำตาไหล ไม่มีทางเลือก ช่วงนี้โดนทุบจนยับเยิน เขายอมจำนนต่อชะตาแล้ว ตัวเองก็แค่คนไร้ค่า
ตอนนี้ระบบผูกพันกับเขาแล้ว เขาย่อมต้องคว้าโอกาสไว้ ไม่สนหน้าตาอะไรทั้งนั้น ฉันแค่อยากอาศัยระบบไร้พ่ายพาตัวเองขึ้นสู่จุดสูงสุดอันไร้พ่าย ฉันอยากมีหน้ามีตา ฉันอยากอวดเก่ง!
เย่อวี่เข้าใจดี อัจฉริยะมีเพียงส่วนน้อย เกิดมาไม่ได้ร่ำรวย โชคชะตาก็มักมีอุปสรรคมากมาย
ในเมื่อฉันมาแล้ว โชคชะตาของนายก็ให้ฉันเป็นคนเขียนใหม่
อีกทั้งระบบมีข้อจำกัดของกฎ ไม่อาจเปลี่ยนโฮสต์กลางคันได้ ไม่รู้ว่าละเมิดกฎแล้วจะเกิดอะไรขึ้น... แต่เย่อวี่ไม่อยากลองด้วยตัวเอง