กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 339 เขาก็คือเซียวเปี๋ยหลี!
“เฮะ ๆ!” หนิวเอ้อร์ที่อยู่ใต้ร่างเซียวเปี๋ยหลีเบิ่งตาโค พลางหัวเราะเยาะสองฮึ:
“หนีหรือ?”
“ลำพังคนของเผ่าแสงสว่างกับเผ่าเขาเงินยังคิดจะให้เจ้านายของข้าหนีอีกหรือ?”
“หากพวกมันไม่เหลือตำแหน่งไว้ให้เจ้านายและข้าผู้นี้สองตำแหน่ง นั่นก็คือการหาที่ตายเอง!”
ชิงหยางตะลึงงัน เขาคิดไม่ถึงว่าสัตว์ขี่ของยอดฝีมือเผ่ามนุษย์ผู้นี้จะคุยโตเพียงนี้
ยังไม่ทันที่ชิงหยางจะเปิดปาก เซียวเปี๋ยหลีก็เอ่ยขึ้นเรียบ ๆ:
“ไม่ต้องยุ่งยากถึงเพียงนั้น หวังว่าเมื่อข้าปรากฏตัว สิบตำแหน่งนั้นคงจะว่างลงพอดี”
“ถึงเวลานั้น แบ่งตำแหน่งให้เจ้าสักตำแหน่ง ก็คงไม่มีปัญหาอันใด!”
“ไปกันเถอะ!”