กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 327 สับสนวุ่นวายไปหมดแล้ว!
“อ๊าก……”
ประมุขศักดิ์สิทธิ์เทียนหวงคำรามลั่น กลิ่นอายบนร่างปั่นป่วน หวังจะทะลวงการกดทับของหน่วยพลังงานนั้น
แต่ทว่าก็เป็นเพียงความปั่นป่วนชั่วครู่เดียวเท่านั้น
เพียะ!
เซียวเปี๋ยหลียกหัตถ์ขึ้นตบไปอีกฉาด!
“เจ้าเห่าหอนอะไรกัน?”
“บัดซบเอ๊ย หลายปีมานี้เจ้ามีชีวิตอยู่จนไร้สมองแล้วหรือ?”
“แม้แต่ผู้มาใหม่ที่เพิ่งออกท่องยุทธภพยังรู้ว่า ยามเผชิญหน้ากับตัวตนที่ไม่ใช่อาจรับมือได้ ต้องก้มหัวทำตัวสงบเจียมตน!”
“สมองเจ้ามีปัญหาหรืออย่างไร?”