เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 325 เจ้าเองก็เป็นพวกขยะซื่อบื้อเช่นกัน!
ฟิ้ว!
ปราณสายหนึ่งพุ่งหมุนวนขุมพลังเข้าสู่เรือนร่างของพวกหลิ่วจิงเฟิง พวกเขารู้สึกเพียงกระแสอนุอุ่นขุมหนึ่งหลั่งไหลเข้าสู่ร่างกาย เพียงชั่วครู่เดียว บาดแผลบนเรือนร่างก็ฟื้นคืนสมบูรณ์ทั้งหมด
“ฟู่ว!”
หลิ่วจิงเฟิงถอนลมหายใจปราณขุ่นออกมาคำหนึ่ง สายตาที่มองไปยังเซียวเปี๋ยหลีแฝงความซับซ้อนอยู่บ้าง
แม้ก่อนที่เซียวเปี๋ยหลีจะทะยานขึ้นสู่เบื้องบนหลังทลายมิติ เขาจะรู้อยู่แล้วว่าไม่มีทางเปรียบเทียบกับเซียวเปี๋ยหลีได้ แต่นี่เพิ่งผ่านไปนานเท่าใดกัน?
เซียวเปี๋ยหลีในยามนี้เขาหยั่งวัดไม่รู้อะไรเลยแม้แต่น้อย!
มิน่าเล่าพระภิกษุเหล่านี้ถึงต้องลงมายังโลกเบื้องล่างเพื่อค้นหาความลับบนตัวเซียวเปี๋ยหลี
น่าเสียดาย พระภิกษุเหล่านั้นคาดเดาความคิดผิดไปเสียแล้ว อย่างไรเสียในบรรดาพวกเขาก็ไม่มีใครสักคนรู้ว่าเหตุใดเซียวเปี๋ยหลีถึงเติบโตได้รวดเร็วเพียงนี้
ถึงขั้นมองไม่เห็นร่องรอยเงื่อนงำแม้แต่นิดเดียว