กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 297 โจรหมาป่าโลภ!
“ผู้อาวุโส อาณาเขตลับแดนชำระเปิดออกแล้วขอรับ!” เฉินจื่อเวยยืนอยู่ด้านหลังเซียวเปี๋ยหลี คอยบีบนวดไหล่ให้เซียวเปี๋ยหลี ทรวดทรงองค์เอวอันอวบอิ่มเฉียดผ่านหลังศีรษะของเซียวเปี๋ยหลีเป็นครั้งคราว นางมองเซียวเปี๋ยหลีอย่างระมัดระวัง พลางเอ่ยว่า
“ยามนี้ายอดฝีมือแห่งสี่มหาดินแดนศักดิ์สิทธิ์ต่างมุ่งหน้าไปที่นั่นกันหมดแล้ว!”
“ทว่าตามหลักแล้ว อาณาเขตลับแดนชำระยังเหลืออีกสี่พันปีจึงจะเปิด การเปิดก่อนเวลาถึงสี่พันปีเช่นนี้ นับเป็นครั้งแรกเลยขอรับ”
เซียวเปี๋ยหลีลืมตาขึ้น เอ่ยเนิบนาบว่า
“อาณาเขตลับแดนชำระคือสถานที่ใด?”
เฉินจื่อเวย
“เท่าที่ข้าทราบ อาณาเขตลับแดนชำระจะเปิดออกสามหมื่นปีต่อหนึ่งครั้ง ทุกครั้งที่เปิดออกล้วนมีผู้คนได้รับผลประโยชน์มหาศาลจากภายใน”
“กระทั่งเหมืองผลึกวิญญาณและสมุนไพรวิญญาณที่มีอายุเกินหนึ่งแสนปีก็ยังเคยมีผู้ค้นพบ”