กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 292 ข้าบอกว่าเป็นเรื่องบังเอิญ เจ้าจะเชื่อหรือไม่?
“พอแล้ว!”
น้ำเสียงของประมุขศักดิ์สิทธิ์เหยากวงดังออกมาจากภายในแหวน
“จงสะกดกลิ่นอายบนร่างของเจ้าเอาไว้ แม้จะกล่าวว่าหลบหนีมาไกลพอแล้ว ทว่าหากไม่รอบคอบ ก็ยังคงถูกตรวจพบได้อยู่ดี”
“สภาพของเจ้าในยามนี้ย่ำแย่นัก เรื่องเร่งด่วนในตอนนี้คือต้องรักษาอาการบาดเจ็บตามร่างกายให้คงที่เสียก่อน”
“บาดแผลบนร่างกายของเจ้า ข้ามีหนทางแก้ไข!”