กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 281 โอกาสของเฉินจื่อเวย!
เซียวเปี๋ยหลีลืมตาขึ้น กวาดสายตามองคนของสำนักทะลวงนภาสองสามคนนั้น
พวกหลิงเสวี่ยเหมยรู้สึกเพียงว่าตนเองคล้ายถูกสัตว์ร้ายบรรพกาลจ้องมอง ราวกับชั่วครู่ถัดไปจะถูกฉีกเป็นชิ้น ๆ
พวกเขาไม่กล้าเอ่ยปากแม้แต่คำเดียว
เซียวเปี๋ยหลีมิได้เอ่ยปากเช่นกัน เพียงจ้องมองบาดแผลที่ท้องน้อยของตน
แม้จะเป็นเพียงเคล็ดอักษรผู้ดำรงที่มีค่าความชำนาญร้อยละห้า ผนวกกับเขามีกายภาพพิเศษ ความหน่าวยึดบริเวณบาดแผลจึงถูกควบคุมไว้ได้แล้ว
ทว่า บาดแผลนี้ถูกราชันเทพสร้างบาดเจ็บไว้ หากเป็นเคล็ดอักษรผู้ดำรงระยะสมบูรณ์ อาจฟื้นฟูได้อย่างรวดเร็ว แต่ยามนี้ยังมิอาจทำได้!
อย่างน้อยยังต้องการเวลาอีกหนึ่งเดือน จึงจะฟื้นฟูคืนมาได้
“ตาแก่แห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์ตำหนักม่วงผู้นั้นลงมืออำมหิตนัก!”