กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 273 เชื่อไปแปดส่วน!
เฝิงไท่เสวียนเพิ่งเดินออกไปเพียงไม่กี่หมื่นลี้
เงาร่างสัวแห่งหนึ่งก็ปรากฏขึ้นบนยอดเขาที่อยู่ไม่ไกลจากเขานัก
เฝิงไท่เสวียนขมวดคิ้ว มองเงาร่างสัวนั้นแล้วเอ่ยเสียงเย็น:
“อวิ๋นถิง เจ้ามาขัดขวางข้าหรือ”
“หากร่างแท้ของเจ้ามาเอง บางทีข้าอาจยังยำเกรงอยู่บ้าง แต่นี่เป็นเพียงร่างมรรคาร่างหนึ่ง เท่านี้จะต้านทานข้าได้กี่กระบวนท่า”
“สังหารเจ้าขุนเขาแห่งนิกายมรรคาสวรรค์ของข้าไปคนหนึ่ง ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ตำหนักม่วงของพวกเจ้าเอาความกล้ามาจากไหน หรือคิดจะเปิดศึกเต็มรูปแบบกับนิกายมรรคาสวรรค์ของข้ากัน”
แม้จะไม่รู้ว่าผู้ใดสังหารเหยาสง แต่เขารู้ว่าเหยาสงเดินทางไปที่ใด