กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 240 มีความแตกต่างเช่นกัน!
ปัง!
เสียงดังสนั่นกึกก้อง!
ป่าไผ่ระเบิดออกในพริบตา
ใบไผ่คอนับไม่ถ้วนกลายเป็นอาวุธเทพแหลมคม พุ่งทะยานออกไปทุกทิศทุกทาง
ส่วนในป่าไผ่ ร่างสองร่างเข้าปะทะกันด้วยความเร็วที่ไม่อาจเอื้อมมือซ้ายรวดเร็วปานสายฟ้า
ตึ้ง ตึ้ง ตึ้ง!
เพียงชั่วครู่เดียว ฝ่ามือทั้งสี่คู่ก็เข้าปะทะกันหลายสิบครั้ง
อานุภาพน่าสะพรึงกลัวแผ่ซ่านไปทั่วบริเวณ
ตู้ม!