กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 233 ทลายมิติใช่ว่าง่าย!
ประตูสวรรค์ท่ามกลางหมู่เมฆค่อย ๆ เลือนหายไป
แสงตะวันส่องสว่างคืนสู่ผืนปฐพีอีกครั้ง
“ดูท่า ข้าคงมองไม่ผิด!”
“เจ้ามิใช่บุตรแห่งโชคชะตาจริง ๆ!”
เซียวเปี๋ยหลียืนอยู่บนซากปรักหักพัง มองดูประตูสวรรค์ที่อันตรธานไป พลางพึมพำกับตนเองว่า
“ขีดจำกัดของโลกใบนี้เหนือกว่ายุทธภพสายหวงฟ้าดินยิ่งนัก คิดจะทลายมิติ ต่อให้เป็นตัวตนเช่นกานหมิงที่เฉียดใกล้ระดับเคราะห์สายฟ้าสิบชั้นก็ยังไม่อาจทำได้!”
“ต่อให้เป็นข้าในตอนนี้ หากคิดจะทลายมิติ ก็มีโอกาสรอดเพียงหนึ่งในสิบ!”
เมื่อครู่นี้เขาไม่ได้ตั้งใจจะปล่อยให้กานหมิงทลายมิติไปโดยราบรื่น ต่อให้กานหมิงต้านทานพลังสายนั้นไหว เขาก็จะลงมือสังหารกานหมิงทิ้งอยู่ดี