กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 215 กลืนสวรรค์!
“ฮ่าๆๆๆ!” ตงฟางเทียนหัวเราะเสียงดัง:
“แม้ในบรรดาพวกเราเก้าคนประมุขมรรคจะไม่นับว่าอ่อนแอที่สุด แต่หากข้าคิดจะสังหารเขาก็ไม่ใช่เรื่องยาก!”
“เจ้าคิดจริง ๆ หรือว่าสังหารประมุขมรรคนิกายมนุษย์ที่หายใจพะงาบๆ ไปคนหนึ่งแล้วจะเอาชนะข้าได้?”
เซียวเปี๋ยหลีบนใบหน้าไร้ความยินดียินร้าย เอ่ยเรียบๆ ว่า:
“หากเจ้าไม่อยู่ใกล้ข้าถึงเพียงนี้ วันนี้อาจยังมีหนึ่งเส้นทางรอด!”
“แต่ยามนี้……เจ้ามีแต่ตายไม่มีรอด!”
ในชั่วขณะที่น้ำเสียงสิ้นสุดลง
ตู้ม!
เขตแดนดาบกางออก