กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 212 แค่อยากฟันเจ้าให้ตาย!
เซียวเปี๋ยหลียืนอยู่กลางเวหา
ตู้ม!
สุญตาสั่นสะเทือนอย่างบ้าคลั่ง แสงพุทธะไร้สิ้นสุดรวมตัวที่ร่างของเซียวเปี๋ยหลี อักษร ‘สวัสดิกะ’ ขนาดใหญ่มโหฬารทีละตัวบินร่อนอยู่รอบกายเซียวเปี๋ยหลี
เพียงชั่วพริบตา
ฟ้าดินพลันกลายเป็นความมืดมิดผืนหนึ่ง จากนั้นแสงพุทธะน่าพรั่นพรึงก็ขับไล่ความมืดมิด ร่างเงาแห่งพระพุทธเจ้าขนาดใหญ่หลอมรวมเข้าสู่กายาของเซียวเปี๋ยหลี
ขณะที่เซียวเปี๋ยหลีกดฝ่ามือลงอย่างแผ่วเบา
ฝ่ามือพุทธะสีทองขนาดใหญ่หลายพันเมตรข้างหนึ่งก็ค่อย ๆ ร่วงหล่นลงมาจากกลางอากาศ
ยามที่ผ่านไป
แม้แต่สุญตาก็คล้ายแบกรับไม่ไหว กำลังสั่นสะท้าน