เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 180 มีฝีมืออยู่บ้าง แต่ก็เป็นเพียงแค่พอมีฝีมือเท่านั้น
กลิ่นอายบนร่างของฟ่านสุยอวิ๋นเปลี่ยนไป สายตาที่เดิมทีเฉยชาพลันปราศจากอารมณ์ความรู้สึกใด อยู่สูงส่งเสียจนมองสายตาของเซียวเปี๋ยหลีราวกับกำลังมองคนตาย จิตสังหารอันเฉยชาล็อกเป้าหมายไปที่เซียวเปี๋ยหลีทันที
ชั่วครู่เดียว ปราณต้นกำเนิดฟ้าดินรอบกายเซียวเปี๋ยหลีก็หยุดการเคลื่อนไหว ตกอยู่ในความเงียบสงบอันเที่ยงแท้
ยอดฝีมือธรรมดาทั่วไปในเวลานี้ แม้แต่จะชักนำปราณต้นกำเนิดฟ้าดินยังทำไม่ได้ ได้แต่ใช้นำรากฐานที่สั่งสมมาของตนเองรับมือกับฟ่านสุยอวิ๋น
ทว่าสีหน้าของเซียวเปี๋ยหลีกลับไม่เปลี่ยนแปลงเลยแม้แต่น้อย
ซ่าซ่า!
ระหว่างคนทั้งสองมีพลังไร้รูปสายหนึ่งกำลังปะทะกัน ทำให้น้ำทะเลโดยรอบแปรเปลี่ยนเป็นเดือดพล่าน
“มีดีอยู่บ้างนี่!”
“เจ้าฝ่าเคราะห์สายฟ้ามาแล้วกี่ครั้งกัน?”