กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 174 สังหารเจียวกลายพันธุ์, โลหิตหงส์!
“ช่างเป็นวาจาที่สามหาวนัก!” โจวหยวนสายตาทอแววหนาวเหน็บ เอ่ยอย่างเย็นชาว่า
“เดิมทีหออาภรณ์โลหิตและต้าโจวของข้าต่างก็มีความแค้นกับราชสำนักต้ากาน ข้ายังคิดจะแบ่งปันผลประโยชน์ให้เจ้าสักเสี้ยวสองเสี้ยว บัดนี้ดูท่าเจ้าคงมาด้วยความประสงค์ร้ายแล้ว!”
“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ต่อให้วันนี้ต้องปล่อยเจียวกลายพันธุ์ตัวนี้ไป ก็ปล่อยเจ้าไว้ไม่ได้แล้ว!”
เขารู้ดีว่าอัจฉริยะเช่นเซียวเปี๋ยหลีหากเติบใหญ่ขึ้นมาโดยสมบูรณ์จะน่าพรั่นพรึงเพียงใด แม้เขาจะเป็นร่างกลับชาติมาเกิด แต่ก็ไม่มีความมั่นใจว่าจะสามารถสยบเซียวเปี๋ยหลีได้อย่างสมบูรณ์ในภายภาคหน้า
ในเมื่อตัดสินใจแล้ว โจวหยวนก็ไร้ซึ่งความลังเลใด ๆ
ตู้ม!
เจตจำนงกระบี่บนร่างเขาเดือดพล่านถึงขีดสุด ปราณต้นกำเนิดฟ้าดินรอบรัศมีหลายพันเมตรหลั่งไหลมาพวยพุ่งรวมที่ร่างเขา