เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 158 สงป้า!
ยามสายัณห์
เซียวเปี๋ยหลีและอวี๋จิ่นซิ่วออกจากห้องพัก ลงมาทานอาหารเย็นที่ชั้นหนึ่งของโรงเตี๊ยม
เซียวเปี๋ยหลีและอวี๋จิ่นซิ่วนั่งลงตรงมุมหนึ่งของชั้นหนึ่ง สะบัดมือโยนใบไม้ทองคำออกไปหนึ่งใบ เสี่ยวเอ้อร์ก็รีบวิ่งหน้าตั้งไปจัดการเตรียมสำรับอาหารทันที
ด้วยอิทธิฤทธิ์ของใบไม้ทองคำ สำรับอาหารจึงถูกนำมาเสิร์ฟอย่างรวดเร็ว แขกเหรื่อที่สั่งอาหารก่อนหน้าพวกเซียวเปี๋ยหลียังไม่อาจได้ทาน แต่ของพวกเขากลับยกมาวางเรียบร้อยแล้ว
รสชาติอาหารพอแก้ขัดได้
ทว่ารสชาติสุรากลับไม่เอาไหนจริง ๆ
เซียวเปี๋ยหลีดื่มไปเพียงจอกเดียวก็วางจอกลง
อวี๋จิ่นซิ่วไม่มีความคิดจะดื่มสุราเช่นกัน นางทานกับข้าวไปสองสามคำ ก็นึกประเมินผู้คนในโรงเตี๊ยมอยู่ในใจ
ก่อนหน้านี้เซียวเปี๋ยหลีบอกว่าในโรงเตี๊ยมมีคนของสำนักหลอมศพอยู่ แต่แขกเหรื่อที่ชั้นหนึ่งดูอย่างไรก็ไม่เหมือนผู้บำเพ็ญวรยุทธ์ของสำนักหลอมศพเลยสักคน