กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 142 วันตายมาถึงแล้ว!
“ว่าอย่างไร”
“ความลับของดาบสายรุ้งเหินนี้ จะบอกให้ข้าฟังหน่อยได้หรือไม่”
เซียวเปี๋ยหลีมองไปทางโจวทงและเฉินลิ่ว ก่อนเอ่ยขึ้นราบเรียบ
“คิดให้ดีก่อนจะแต่งเรื่องเล่า ข้าได้ยินมาเมื่อครู่ว่าดาบสายรุ้งเหินนี้คือลูกแจสำหรับการเปิดสิ่งใดหรือ”
“คงมิใช่ว่าผ่านไปนานปีถึงเพียงนี้ พวกเจ้าที่เป็นผู้สืบเชื้อสายจากราชวงศ์ก่อนยังมิอาจเปิดคลังสมบัติที่แท้จริงได้หรอกกระมัง”
สีหน้าของโจวทงเปลี่ยนไปเล็กน้อย
เมื่อครู่นี้เขาคิดจะแต่งเรื่องขึ้นมาเพื่อกลบเกลื่อนไปก่อนจริง ๆ
นึกไม่ถึงว่าเซียวเปี๋ยหลีจะได้ยินมากถึงเพียงนี้
เฉินลิ่วเองก็ตึงเครียด สายตามองเซียวเปี๋ยหลีอย่างหวาดหวั่น แม้เขาจะเป็นบุคคลสำคัญของต้าโจวบนแผ่นดินจงหยวนเช่นกัน ทว่าสิ่งที่รู้ยังมิมากเท่าโจวทงผู้เป็นอัจฉริยะฟ้าประทานแห่งตระกูลโจว