กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 136 พบคน!
มณฑลหมาน
แม่น้ำหยวน
แพไม้ไผ่ลำหนึ่งทวนน้ำขึ้นไป มุ่งหน้าสู่ต้นน้ำของแม่น้ำหยวน
บนแพไม้ไผ่ ยืนไว้ด้วยชายหนุ่มรูปร่างหล่อเหลาผู้หนึ่งในชุดรัดกุมสีดำ อาภรณ์ตัวยาวปลิวสะบัดตามลม
“ผู้ร่วมชมจันทร์เวลานี้อยู่ที่ใด ทิวทัศน์คล้ายปีก่อนไม่ผิดเพี้ยน”
กวีนิพนธ์สองบทโพล่งออกมาจากปากของชายหนุ่ม
“อืม”
“สองบทนี้ค่อนข้างวางมาดไปเสียหน่อย ข้ามมิติมาได้หนึ่งปี ไม่ใช่ข้ากำลังฟันคนอยู่ก็อยู่บนเส้นทางไปฟันคน จะมีคนมาร่วมชมจันทร์ได้อย่างไร”
“แต่บทกวีคืนสู่บ้านเกิด ข้าจำได้เพียงไม่กี่บท นำมาใช้แก้ขัดไปก็แล้วกัน!”