กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 122 เข้าสู่มรรคด้วยดาบ มีข้าไร้ศัตรู!
ชั่วพริบตา หนึ่งชั่วยามผ่านพ้นไป
กลิ่นอายที่พุ่งทะยานขึ้นอย่างต่อเนื่องบนร่างของเซียวเปี๋ยหลีจึงค่อย ๆ สงบลง
ยามนี้ กลิ่นอายบนร่างของเขาสอดประสานกับฟ้าดินแห่งนี้อยู่ตลอดเวลา ปราณต้นกำเนิดฟ้าดินมหาศาลขยับขึ้นลงตามลมหายใจเข้าออกของเขา
“วันนี้ถึงได้รู้ว่าสิ่งใดคือมนุษย์สวรรค์ที่แท้จริง!”
เซียวเปี๋ยหลียัดกายยืนขึ้น
กร๊าก! กร๊าก!
เสียงกระดูกลั่นบดเบียดดังมาจากทั่วเรือนร่าง
หลังบรรลุถึงระดับมนุษย์สวรรค์ ย่อมสามารถให้เอกภพย่อยในกายหลอมรวมก้องกังวานกับเอกภพใหญ่ภายนอกในขอบเขตจำกัด อาศัยพลังแห่งฟ้าดินสำแดงวรยุทธ์ตนจนถึงขีดสุด
ต่อให้เจ้าบรรลุถึงระดับมนุษย์สวรรค์ ก็ยังต้องเสนอตัวก้าวเข้าสู่สภาวะมนุษย์สวรรค์หลอมรวมเป็นหนึ่ง