กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 116 มีคนอยู่ที่ไหนย่อมมียุทธภพอยู่ที่นั่น เจ้าจะถอนตัวได้อย่างไร?
จางเสวียนหมิงและขันทีเว่ยพร้อมคณะพากันเดินออกมาจากเรือนใน แล้วตรงไปต้อนรับที่ประตูใหญ่
“ผู้อาวุโสจาง!”
“สหายจาง!”
“……”
หลายคนต่างป้องมือให้จางเหย่ แล้วเชิญจางเหย่เข้ามาด้านใน
จางเหย่มิได้ถือตัว ย่อมป้องมือคารวะตอบหลายคนพร้อมหัวเราะกล่าว:
“มาช้าไปแล้ว มาช้าไปแล้ว!”
“ยังดีที่มาทันเวลาพิธีล้างมือจากยุทธภพ”
จางเสวียนหมิง: