เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 102 ข้ามาแล้ว พวกเขาย่อมตายแล้ว!
“เมตตาชีวิตด้วย!”
“ข้าเพียงแค่มามุงดูความคึกคักเท่านั้น……”
อู่หยุนไห่รีบส่งเสียงร้องขอ
แต่เซียวเปี๋ยหลีไม่มีความคิดจะสนใจแม้แต่น้อย ก้าวข้ามไปหนึ่งก้าว ก็ไปปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าเฉินเชียนฝู
“เห็นข้าเป็นลูกพลับนิ่มรึ?” เฉินเชียนฝูตะคอกด้วยความโกรธ
วรยุทธ์ของเขาแม้ไม่อาจเทียบตบะระดับสามระยะสูงสุดของตงฟางหยางได้ แต่ก็เป็นถึงระดับสามระยะปลาย เซียวเปี๋ยหลีกลับเลือกที่จะมาสังหารเขาก่อนโดยตรง?
สองฝ่ามือเปี่ยมล้นด้วยปราณแท้ นิ้วทั้งห้าของมือขวา กางออกพุ่งเข้ากุมลำคอของเซียวเปี๋ยหลี มือซ้ายรวบนิ้ว ชี้ดรรชนีตรงเข้าหาจุดทะเลปราณของเซียวเปี๋ยหลี
แม้ดูแล้วจะเป็นกระบวนท่าธรรมดา ๆ
แต่สภาพอากาศโดยรอบกลับสั่นสะท้านระเบิดออก ต่อให้เป็นยอดฝีมือระดับสี่ ก็มองเห็นเพียงร่างเงามือทั้งสองของเฉินเชียนฝูเท่านั้น