เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 93 คำท้าของจั๋วชิงอวิ๋น!
“สหายหญิงคนสนิทอันใดกัน” เซียวเปี๋ยหลีสั่นหัว:
“ก็แค่สหายธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้น!”
“สำนักกระบี่ชางหยวนอวดอ้างว่าเป็นฝ่ายธรรมะ เอาคนเหล่านั้นมาข่มขู่ข้า มิกลัวว่าจะขายหน้าสำนักอันมีชื่อเสียงหรอกหรือ”
หากยามนั้นมิใช่เพราะไปสันเขาหัววัวสามารถเก็บค่าประสบการณ์ได้ อีกทั้งยังเห็นแก่คัมภีร์ดาบเจ็ดสังหาร เขาก็คงไม่ไปสันเขาหัววัวหรอก
หนิงหว่านชิงผู้นั้นนับว่าไม่เลว อย่างน้อยยามเผชิญหน้ากับเสวียโจว หนิงหว่านชิงก็มิได้ทอดทิ้งเขาแล้วหลบหนีไป ทั้งยังมอบโอสถอำพรางกลิ่นให้เขาหนึ่งเม็ด
ทว่าในสายตาของเซียวเปี๋ยหลี นี่ก็เป็นเพียงสหายธรรมดาเท่านั้น อีกทั้งเขายังไม่เคยเห็นหนิงหว่านชิงในชุดสตรีด้วยซ้ำ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องสหายหญิงคนสนิทเลย
ส่วนสามวีรชนเขาอูก็แค่เคยพบหน้ากันสองครั้ง กลับเป็นหลิวต้าลี่แห่งสำนักคุ้มกันเวยซิ่นเสียอีกที่พอจะนับว่ามีความสัมพันธ์กันอยู่บ้าง
“จะยังมีความดีความชอบอันใดอีก” เฟิงซื่อเหนียงกล่าวอย่างราบเรียบ:
“ในยุทธภพ มีคนตายเพราะการล้างแค้นฆ่าฟันกันทุกวัน!”