กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 83 เจ้าบรรลุยอดปรมาจารย์แล้วรึ?
หลังเซียวเปี๋ยหลีผละจากภัตตาคารไปไม่ถึงยี่สิบชั่วลมหายใจ
เถ้าแก่หวาดกลัวภาพตรงหน้าจนปัสสาวะราด ร่างกายสั่นสะท้านสะดุดขากลิ้งตกลงมาจากชั้นสองตลอดทาง
“เถ้าแก่?”
“นี่มัน...?”
ผู้คนบนชั้นหนึ่งของภัตตาคารต่างฉงนสงสัย
แม้เมื่อครู่ยามแขกเหรื่อบนชั้นสองวิ่งกรูลงมาพวกเขาจะแลเห็น แต่หลังจากนั้นข้างบนก็ไร้ความเคลื่อนไหวใด
เถ้าแก่ไปหวาดกลัวสิ่งใดมากัน?
เถ้าแก่ชี้นิ้วไปทางชั้นบน มิอาจเอื้อนเอ่ยสิ่งใดได้แม้แต่คำเดียว
ชาวยุทธ์ตาไวบางคนแลเห็นโลหิตสด ๆ ไหลรินลงมาจากบันไดภัตตาคาร จึงทำใจดีสู้เสือเดินขึ้นไปยังชั้นสอง