เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 77 พิษ!
“อย่าได้ทำ!”
ในชั่วขณะที่หลินมู่ยื่นมือลงมือ สีหน้าของเฉิงหรานผู้อาวุโสฝ่ายนอกแห่งสำนักกระบี่ชางหยวนพลันถอดสี รีบเอ่ยปากขัดขวางโดยพลัน
เมื่อมองไปยังหน้ากากลิงบนใบหน้าของเซียวเปี๋ยหลี ในหัวของเขาก็ตระหนักถึงข้อสันนิษฐานข้อหนึ่ง
หออาภรณ์โลหิต!
แม้หลายสิบปีมานี้หออาภรณ์โลหิตจะเก็บตัวเงียบสงบลงไปไม่น้อย แต่เขายังพอจำได้รางๆ ว่า นักฆ่าแกนกลางทั้งเก้าคนของหออาภรณ์โลหิต ล้วนแล้วแต่เป็นยอดฝีมือเหนือระดับสองขึ้นไปทั้งสิ้น
และภายใต้แกนกลางทั้งเก้าคน ยังมีมือสังหารเหรียญทองอีกสามสิบหกคน
มือสังหารเหรียญทองเหล่านี้ยามเคลื่อนไหวตามปกติล้วนสวมหน้ากากสัตว์ ไม่อาจมองเห็นโฉมหน้าที่แท้จริงได้
ทว่าที่ยืนยันได้ก็คือ ในบรรดามือสังหารเหรียญทองสามสิบหกคนนี้ ผู้ที่มีพลังอำนาจอ่อนแอที่สุด ก็มิได้ด้อยไปกว่าอิ่นเทาผู้มีชื่อเสียงมานานปีในมณฑลเหยียน
แถมส่วนใหญ่ในนั้น ยังเป็นตัวตนที่สามารถลอบสังหารยอดปรมาจารย์ระดับสี่ได้อีกด้วย