กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 45 หออาภรณ์โลหิต!
เมื่อเห็นเซียวเปี๋ยหลีมิได้หวั่นไหว หานอู๋อิ๋นจึงเอ่ยด้วยความจริงจัง:
“ข้าติดค้างน้ำใจเจ้าอย่างหนึ่ง ก่อนจะทดแทนน้ำใจนี้ ข้าไม่อยากให้เจ้าต้องตาย!”
“ดังนั้น เจ้ามีคนที่อยากสังหารหรือไม่ ข้าสามารถช่วยเจ้าไปสังหารได้!”
“ต่อให้เจ้าบอกว่ากวนเทียนอู่ก็ย่อมได้ แม้ยามนี้ข้ายังสังหารเขาไม่ได้ แต่ต่อให้เจ้าตายไปแล้ว ข้าก็จะสังหารคนผู้นั้นแทนเจ้าให้จงได้!”
“ระดับห้า……น่าจะสังหารได้ก่อนที่ข้าจะอายุครบสามสิบปี!”
เซียวเปี๋ยหลีส่ายหน้า:
“หากข้ามีคนที่อยากสังหาร ข้าจะสังหารด้วยตัวเอง!”
“เจ้าก็ไม่ต้องรู้สึกติดค้างน้ำใจข้า เจ้าซุนฉางเหอนั่นคิดจะสังหารข้า ย่อมเป็นมันหาที่ตายเอง ต่อให้ไม่มีเจ้า ข้าก็ต้องทุบมันให้ตายอยู่ดี!”