กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 39 โยนความผิดทั้งหมดมาที่ข้าก็พอ!
“ระดับหก!”
“เขาคือยอดฝีมือระดับหก!”
ยอดฝีมือระดับเจ็ดของค่ายห่วงโซ่สิบสองที่คอยเฝ้าระวังอู่หมิงหนีส่งเสียงร้องตะโกนด้วยความตกใจ ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ
ผู้ใดจะคาดคิดว่าเสิ่นล่างจะเป็นถึงยอดฝีมือระดับหก?
ขณะนั้น คนของค่ายห่วงโซ่สิบสองที่อยู่ใกล้ประตูโรงเตี๊ยมยื่นศีรษะมองเข้าไปข้างใน เห็นศพที่ถูกฟันขาดเป็นสองท่อนอยู่บนพื้น จึงร้องตะโกนด้วยความหวาดกลัว:
“ผู้อาวุโสเหลียน... ผู้อาวุโสเหลียนตายแล้ว!”
อะไรกัน?
ทุกคนต่างตกตะลึง!
นี่เพิ่งผ่านไปนานเท่าใดกัน?