เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 30 เข็มบุปผาสาลี่พิรุณกระหน่ำ!
ดวงจันทรากระจ่างฟ้า ระลอกน้ำทอประกายระยิบระยับ
เรือลำเล็กที่บรรจุคนได้ราวยี่สิบคนลำหนึ่งกำลังแล่นลงมาตามแม่น้ำหยวน
นอกเหนือจากเซียวเปี๋ยหลีแล้ว ก็มีเพียงคนของท่านเป้าเท่านั้น ครั้งนี้ท่านเป้าเองก็ขึ้นเรือมาด้วย
ภายในห้องเรือวางสินค้าไว้ เซียวเปี๋ยหลีกับกะลาสีเรือใต้บังคับบัญชาของท่านเป้าสองสามคนนั่งอยู่บนดาดฟ้าเรือ ส่วนท่านเป้านั้นนำคนสนิทสองสามคนรั้งอยู่ในห้องเรือ
บนดาดฟ้าเรือ
เซียวเปี๋ยหลีกอดดาบนั่งอยู่ตรงริมดาดฟ้าเรือ กลุ่มกะลาสีเรือใต้บังคับบัญชาของท่านเป้าพูดคุยกันไปเรื่อยเปื่อย
“นี่ เจ้าหนูเห็นเจ้าผิวบางเนื้ออ่อนเช่นนี้ ไปล่วงเกินผู้ใดที่ฝั่งนี้เข้าเล่า ถึงต้องหนีเตลิดไปจวิ้นตงเจียง”
ชายฉกรรจ์คนหนึ่งมองเซียวเปี๋ยหลีพลางเอ่ยถาม
คำพูดนี้พอเอ่ยออกมา