เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 22 กลับสู่อำเภอเล่อชุนอีกคราว!
รุ่งเช้าวันถัดมา
คาราวานก็ออกเดินทางอีกครั้ง
ยังดีที่เส้นทางหลังจากนี้ไม่มีฝนตก ทว่ากลับพบเจอโจรป่าสองหน แต่ทั้งสองหนนี้บารมีของสำนักคุ้มกันเวยซิ่นนับว่าได้ผล
เพียงตบแต่งเงินทองไปบ้าง ก็ผ่านไปได้ด้วยดี
อย่างไรเสียคาราวานก็มีคนไม่น้อย อีกทั้งมียอดฝีมือระดับเจ็ดอยู่ตั้งหลายคน พวกโจรป่าเหล่านั้นเพียงต้องการทรัพย์สิน ขอแค่มิให้นาน ๆ ทีต้องคว้าลมก็พอแล้ว
อีกทั้งทางฝั่งคฤหาสน์เมฆาขาวก็ไม่มีความเคลื่อนไหวใด ๆ อีก ทำเอาเขาออกจะเสียดายอยู่บ้าง
ตลอดทางจึงไม่มีสถานที่ให้เก็บเกี่ยวค่าประสบการณ์อีก
“น้องชายเสิ่น ข้างหน้าก็ถึงอำเภอเล่อชุนแล้ว!”
“เถ้าแก่เฉียนต้องส่งมอบสินค้าที่อำเภอเล่อชุนจนเสียเวลาไปหนึ่งวัน ยามค่ำคืนข้าจะพาเจ้าไปเที่ยวเล่นในอำเภอเล่อชุนให้สำราญใจ”