กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 19 การซุ่มโจมตี
ศาลเจ้าแร้นแค้นในปากของหลิวต้าลี่อยู่ไม่ไกล เดิมทีมีเรือนอยู่ห้าหกหลัง แต่เพราะขาดการดูแลรักษามานานนับปี ส่วนใหญ่จึงพังทลายลงไปหมดแล้ว เหลือเพียงโถงใหญ่หลังเดียวที่พอจะใช้กำบังฝนได้
“ขนของเข้าไปในโถงหลักก่อน พวกเราค่อยหาที่คุ้มฝนตามสะดวกก็พอ!”
เถ้าแก่เฉียนกำชับให้คนของคาราวานขนสินค้าลงจากรถม้า แล้วย้ายเข้าไปในโถงใหญ่
หลังจากขนสินค้าเข้าไปได้ไม่นาน
ตู้ม!
เสียงอสนีบาตแผดร้องดังลั่น
หยาดยาดฝนสายซ่าโปรยปรายลงมา!
“ดูท่าฝนนี้ คงไม่อาจหยุดได้ในชั่วครู่ชั่วคราวเป็นแน่!” หลิวต้าลี่ยืนอยู่ข้างกายเซียวเปี๋ยหลี ถุยน้ำลายลงพื้นพลางสบถด่าทอ
ตามประสบการณ์ในอดีต เดือนนี้นับว่ามีแต่ฝนคะนองกะทันหันทั้งสิ้น