เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 11 การเทียบเชิญ
หมู่บ้านเมฆาขาวในฐานะขุมอำนาจระดับเลิศล้ำแห่งจวิ้นตงเจียง ตั้งอยู่บนไหล่เขาภูเขาเมฆาขาว ห่างจากเมืองจวิ้นตงเจียงออกไปสามสิบลี้
ยามแหงนมองไป ภูเขาเมฆาขาวตระหง่านท้าทาย เมฆหมอกลอยละล่อง ประหนึ่งภูเขาเซียนและวิมานทิพย์ คฤหาสน์เมฆาขาวแห่งนั้นตั้งอยู่ท่ามกลางกึ่งกลางเขาลูกนี้ ปรากฏสลับเลือนราง รอบคฤหาสน์มีต้นสนเขียวและสนมังกรตระหง่านหยัดยืนอย่างทระนง มีเพียงถนนสายใหญ่ปูหินศิลาเขียวเส้นหนึ่งที่มุ่งตรงสู่ประตูใหญ่ของคฤหาสน์เมฆาขาว
ยามนี้
ณ ส่วนลึกของคฤหาสน์เมฆาขาว
หลิ่วจวิ้นกำลังนั่งเผชิญหน้ากับชายวัยกลางคนอายุสี่สิบกว่าปีผู้มีกลิ่นอายหล่อเหลาสุดสง่างาม คนผู้นี้ก็คือโจวชาง เจ้าคฤหาสน์สามแห่งคฤหาสน์เมฆาขาว
หลินเทียนถง ผู้อาวุโสใหญ่สมาคมฉางเหอนั่งลงตรงตำแหน่งด้านล่างของพวกเขา
บนโต๊ะตรงหน้าหลิ่วจวิ้นและโจวชาง มีรูปวาดวางเรียงรายอยู่หลายใบ ทั้งยังมีข้อความแนะนำบรรยายอยู่อีกจำนวนหนึ่ง
หลิ่วจวิ้นถือรูปวาด พลิกดูทีละใบ ๆ