บทที่ 69: จิตสังหาร

บทที่ 69: จิตสังหาร

ฟ้ายังไม่ทันสว่าง เฉินเยี่ยนฝานก็ตื่นขึ้นแล้ว

คราวนี้เขาลงจากเตียงอย่างแผ่วเบาก่อนนกกระจอกจะเริ่มส่งเสียงเสียอีก จากนั้นจึงต้มน้ำบนเตา แล้วตักน้ำอุ่นใส่อ่างยกกลับเข้าห้อง

อวี้เฉินเสวี่ยห่อตัวอยู่ในผ้าห่ม ขดอยู่ด้านในของเตียง เผยให้เห็นเพียงหน้าผากเล็กน้อยกับเส้นผมดำหลายปอยที่กระจายอยู่บนหมอน ลมหายใจของนางแผ่วเบาและยาวสม่ำเสมอ

เขาจุ่มผ้าเช็ดหน้าลงในน้ำอุ่น บิดจนหมาด แล้วค่อยๆ เช็ดใบหน้าให้นาง ตั้งแต่หน้าผากลงมาถึงแก้ม จากปลายจมูกถึงปลายคาง