บทที่ 43: เดินเที่ยวตลาด

บทที่ 43: เดินเที่ยวตลาด

อวี้เฉินเสวี่ยหลับยาวจนตะวันสาย นางพลิกตัวแล้วยื่นมือไปคลำข้างกาย ทว่ากลับคลำไม่พบสิ่งใด

ฟากที่นอนของเฉินเยี่ยนฝานเย็นชืดไปนานแล้ว ส่วนหมอนกลับถูกใครบางคนตบจนฟูนุ่ม ทั้งยังเหลือรอยบุ๋มเอาไว้