บทที่ 12: ฝีมือไม่ได้เรื่อง

บทที่ 12: ฝีมือไม่ได้เรื่อง

“ด้วยฝีมือเช่นเจ้า...” อวี้เฉินเสวี่ยถูกสีหน้าต่อรองราคาของเขาทำให้ปวดขมับ จึงตัดสินใจพูดกันตรง ๆ “คราวนี้ห่วยแตกเกินไปแล้ว! ข้าเกือบหลับอยู่รอมร่อ! ยังคิดจะขอเงินเพิ่มอีกหรือ?”