ตอนที่ 46 เตาผิงและพรมหนังหมี

หากพูดถึงแค่อาหาร เลฟสกีคิดว่าตนเองไม่แพ้ใครทั้งนั้น แต่เขาคาดไม่ถึงเลยว่า ยอดฝีมือนิรนามจะมีสถานะในด้านความสุขสบายทัดเทียมกับสถานะของเขาในวงการอาหาร!

[เลฟสกี: ยอดฝีมือนิรนาม คิดไม่ถึงเลยว่าในโลกเอาชีวิตรอดคุณจะทำธุรกิจใหญ่โตได้ขนาดนี้ ผมนับถือจากใจจริง]

[เลฟสกี: สนใจจะเป็นเพื่อนกันไหม? หนังหมีผืนนี้ถือเป็นของขวัญพบหน้าของผมก็แล้วกัน!]

[การแจ้งเตือนของระบบ: “เลฟสกี” มอบ “หนังหมี (สีเขียว)” ให้คุณ 1 ผืน]

เมื่อเห็นคำตอบของเลฟสกี เย่ชิวก็อดยิ้มออกมาไม่ได้

[ผู้ใช้ไม่เปิดเผยชื่อ: ได้เป็นเพื่อนกับยอดฝีมือที่สังหารหมีสีน้ำตาล ข้ายินดีเป็นอย่างยิ่ง ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ก็โปรดอย่าปฏิเสธของขวัญของข้า]