ตอนที่ 1 ข้ามมิติทั้งมวล ข้ากลับบ้านได้

บ้านไม้เก่าผุพังหลังหนึ่งมีลมพัดผ่านได้รอบด้าน ภายในแทบไม่มีสิ่งของสักชิ้น

ลมหนาวเสียดกระดูกพัดพากลิ่นไม้ผุเข้ามา จนเด็กหนุ่มในบ้านอดขมวดคิ้วไม่ได้

เย่ชิวยืนมองภาพตรงหน้าอยู่นานกว่าจะยอมรับความจริงว่าตัวเองข้ามมิติมาแล้ว

เย่ชิวยังจำได้ว่าตัวเองกำลังนอนหลับอยู่ใต้ผ้าห่มอุ่น ๆ แต่ชั่วพริบตาต่อมากลับถูกเสียงเย็นชาในหัวปลุกให้ตื่น และเมื่อลืมตาขึ้นก็มาโผล่อยู่ในสถานที่ที่ไม่รู้จักแห่งนี้

[ติ๊ง]

[ยินดีต้อนรับสู่โลกเอาชีวิตรอด ฉันคือระบบช่วยเหลือและชี้นำของท่าน!]

[ท่านสามารถใช้ระบบเพื่อสื่อสารช่วยเหลือกัน อัปเกรดและก่อสร้างสิ่งต่าง ๆ ได้!]

[ขอให้ท่านฝืนสวรรค์เปลี่ยนชะตาในโลกใบใหม่ และใช้ชีวิตอย่างมีความสุข!]

ใช่แล้ว ๆ เสียงนี้แหละ!

เย่ชิวมองแผงโปร่งแสงตรงหน้า พลางเผยสีหน้าดีใจออกมา