เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 601 ขุนนางผู้ภักดีและผู้ทรงธรรมแห่งตระกูลสวี่
ณ ท่าเรือเทียนไห่มีทหารเซียนและขุนพลเซียนเฝ้ารักษาการณ์ ต่างพากันชะเง้อมอง
ท่าเรือเทียนไห่มีความสำคัญอย่างยิ่ง เป็นจุดยุทธศาสตร์ที่มุ่งสู่แดนมนุษย์ จักรพรรดิเซียนจื้อจุนมีบัญชาให้พวกเขาเฝ้ารักษาที่นี่ ครั้งก่อนสวี่อิ้งและจักรพรรดิฉางเซิงเลือกที่นี่ตัดสินความเป็นความตาย ส่งผลให้ท่าเรือเกิดความโกลาหลครั้งใหญ่ แต่ยังดีที่ทหารเซียนและขุนพลเซียนเหล่านี้รู้ความ ชิงหลบหนีไปตั้งแต่เนิ่นๆ จึงรอดชีวิตมาได้
"สามคนนั้นคือผู้ใดกัน?"
ขุนพลเซียนนายหนึ่งชะเง้อมอง กล่าวอย่างกังขา "เหตุใดพวกเขาจึงเร่งรุดมาจากแม่น้ำสายยาวแห่งแสงทิพย์เล่า?"
ทั้งสามคนนั้นเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง ผมเผ้ารุงรังใบหน้ามอมแมม มองไม่ออกว่าเป็นผู้ใด โดยเฉพาะคนที่พายเรือ ทั่วร่างถูกความมืดมิดปกคลุม คล้ายกับรูปตัดกระดาษสีดำรูปทรงมนุษย์ตั้งอยู่ตรงนั้น ส่วนอีกสองคนก็สภาพไม่สู้ดีเช่นกัน บนร่างเปรอะเปื้อนคราบเลือดประปราย ดั่งนักโทษที่เพิ่งแหกคุกหนีออกมา
"พวกเรากลับมาแล้ว!"
ทั้งสามคนยังคงกระโดดโลดเต้นอยู่บนหัวเรือ ตะโกนร้องอย่างเริงร่า "ในที่สุดพวกเราก็หนีรอดออกมาจากหลุมอุจจาระได้แล้ว!"
เวลานี้ ท้องฟ้าพลันสว่างไสวขึ้นมา แสงอัสดงและเมฆหมอกหลากสีสันแผ่กระจายทั่วฟ้า ประหนึ่งมีดวงตะวันหมื่นพันดวงเคลื่อนผ่านฟากฟ้าเบื้องบน พลังเทพอันไพศาลเอ่อล้นฟ้าดินในชั่วพริบตา