เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 598 ทุบตีตี้จวินให้ตาย!
สวี่อิ้งถือหมั่นโถวไว้ในมือข้างละหนึ่งลูก เคี้ยวหมั่นโถวพลางเดินก้าวเข้าหาจักรพรรดิฉางเซิง
หมั่นโถวที่ชิงเสวียนผู้ไร้ประโยชน์นึ่งนั้นนุ่มเหนียวหอมหวาน มีกลิ่นหอมของข้าวสาลี สวี่อิ้งกัดกินสองสามคำก็หมดไปหนึ่งลูก เชิดคอกลืนลงคอไป ลูกสุดท้ายยัดเข้าปากทั้งลูก เคี้ยวคำโตอย่างเอร็ดอร่อย
ความมืดมิดด้านหลังของเขาพวยพุ่งซัดสาดออกไปภายนอก ประดุจผ้าคลุมสีดำที่พลิ้วไหวโหมกระหน่ำ ท่ามกลางความมืดมิด ลวดลายกิ่งก้านสาขาโบกสะบัด มาพร้อมกับเสียงร่ำไห้ที่สะท้านจับขั้วหัวใจ ก่อตัวเป็นเหล่าเทพเจ้าโบราณอันยิ่งใหญ่สง่างามองค์แล้วองค์เล่า สลัวรางเลือนหายท่ามกลางความมืดมิด แรงกดดันยิ่งมายิ่งทวีความหนักหน่วง
ซ่า เสียงคลื่นน้ำดังขึ้น
หอคอยสิบสองชั้น, สระเหยาฉือ, สะพานเทพ และสมบัติวิเศษทั้งเก้าชิ้นพุ่งบินขึ้นมาจากห้วงลึกของเทียนไห่ นำพาเอามวลน้ำกระเซ็นสาดกระจาย น้ำสายใหญ่ไหลทะลักลงมา
สมบัติวิเศษทั้งเก้าชิ้นนี้บินวนกลับมาอยู่ด้านหลังของสวี่อิ้ง จัดเรียงเป็นแนวโค้ง แขวนประดับอยู่กลางเวหาจากบนลงล่าง
ไม้วัดฟ้าซานสุ่ยพุ่งบินมา ร่วงลงสู่หรูอี้ต้าหลัวเทียนเหนือศีรษะของสวี่อิ้ง และลอยเด่นอยู่อย่างสงบนิ่ง
อิ๋งโจวตั้งตระหง่าน มีรูปร่างดั่งวงแหวนวงหนึ่ง แขวนอยู่ระหว่างสมบัติวิเศษทั้งเก้ากับหลัวเทียน มีขนาดใหญ่กว่าหลัวเทียนเล็กน้อย ภายในลึกล้ำจนไม่อาจหยั่งถึง