เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 527 ลูกคิดกลายเป็นปีศาจ
ฉางเซิงตี้ ตี้จวิน และคนอื่นๆ ต่างถอยหลังไปคนละก้าว จ้องมองเซียนตี้จื้อจุนตาไม่กะพริบ โดยเฉพาะฉางเซิงตี้ แม้สีหน้าจะเรียบเฉย ทว่าในใจกลับรู้สึกกระอักกระอ่วนลำบากใจอยู่บ้าง
ก่อนหน้านี้เขาพยายามเก็บเกี่ยวต้นผลโสมคนต่อหน้าธารกำนัล ทว่าลงเอยด้วยความล้มเหลว จำต้องเด็ดผลเต๋าไปเพียงสามผล คิดจะตามหาไม้บรรทัดวัดฟ้าขุนเขาสายน้ำกลับมาก่อนค่อยมาชิงต้นไม้นี้ใหม่
เซียนตี้จื้อจุน "บังเอิญพบ" เขาระหว่างทาง กุมมือของเขา บีบให้เขาจำต้องเดินทางมาพร้อมกับตน เซียนตี้จื้อจุนมีรูปร่างสูงใหญ่กำยำ กุมมือเขาไว้ประหนึ่งจูงเด็กน้อย เห็นได้ชัดว่ามีเจตนาไม่บริสุทธิ์
เดิมทีเขาเก็บผลเต๋าโสมคนมาสามผล กะว่าจะมอบให้หยวนจวินหนึ่งผล ทว่าเขายังมิทันได้มอบ เซียนตี้จื้อจุนก็มอบให้หยวนจวินไปแล้วหนึ่งผล
เซียนตี้จื้อจุนยังจงใจไม่มอบผลเต๋าโสมคนให้แก่ตงหวาง ก็คือการเคาะกะโหลกตักเตือนเขา บีบให้เขาจำต้องยกผลเต๋าของตนเองมอบให้ตงหวางหนึ่งผล
เป็นเช่นนี้แล้ว เขาไม่เพียงสูญเสียผลเต๋าไปหนึ่งผล ซ้ำยังมิได้ผูกสัมพันธ์ดึงใครมาเป็นพวกเลยแม้แต่คนเดียว
ยามนี้ เซียนตี้จื้อจุนยังจะเก็บเกี่ยวต้นผลโสมคนต่อหน้าธารกำนัลอีก เจตนาของคนผู้นี้คาดเดาได้ไม่ยาก ย่อมมิพ้นการประกาศต่อหน้าทุกคนว่า เซียนตี้จื้อจุนยังคงอยู่เหนือกว่าฉางเซิงตี้เขา เซียนตี้จื้อจุนยังคงเป็นองค์ประมุขร่วมของทุกคน!
เพียงแต่ เซียนตี้จื้อจุนกระทำการรอบคอบไร้รอยต่อ ทำให้เขาต้องกลืนความสูญเสียไว้ในอก ทว่ากลับหาจุดตำหนิไม่ได้