เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 522 บุตรชายโง่เขลาของเหล่าลิ่ว
ฉับพลันนั้น ซูเยี่ยชิงบังเกิดความรู้สึกบางอย่าง มองย้อนกลับไปยังเส้นทางที่มา เห็นเพียงตงหวางกะเผลกๆ ก้าวเข้ามาในมณฑลเต๋าที่ก่อตัวขึ้นจากโซ่เต๋าจินเซียน
"ท่านวางแผนลึกล้ำเฉียบแหลม ข้าเลื่อมใสยิ่งนัก ข้าเคยคิดว่าตนเองเป็นผู้หยั่งรู้คำนวณสวรรค์หนึ่งเดียวในหล้า ไม่นึกเลยว่าเหนือฟ้ายังมีฟ้า เหนือคนยังมีคน ถึงกับมีบุคคลเยี่ยงท่าน พลังคำนวณอยู่เหนือกว่าข้าด้วยซ้ำ"
สายตาของตงหวางไหวระริก ทอดมองลงบนร่างของซูเยี่ยชิง พลางเอ่ย "ทว่าการคำนวณสวรรค์ใต้หล้าแบ่งออกเป็นเพียงสองสาย สายหนึ่งคือสายของเสินซ่วนจื่อเถียนโฉ่วโฉ่ว การคำนวณสวรรค์ของเถียนโฉ่วโฉ่วข้าเคยลิ้มลองมานานแล้ว เป็นผู้พ่ายแพ้ใต้เงื้อมมือข้า ได้ยินว่าเขายังมีศิษย์พี่หญิงอีกคน แม้ไม่เคยพบหน้า แต่คาดว่าความสำเร็จคงเพียงแค่นั้น"
เขาชะงักไปเล็กน้อย ก่อนกล่าว "ส่วนอีกสายหนึ่ง ก็คือสายจื้อจุน การคำนวณสวรรค์ตระกูลเซียนตี้ของข้าเรียกได้ว่าเป็นยอดหนึ่งในหล้า ผู้ที่มีความสำเร็จ นอกเหนือจากเสด็จพ่อของข้าแล้ว ก็มีเพียงข้า ทว่าพลังคำนวณของท่านช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก กระทั่งร่างแปลงของฉางเซิงตี้ยังถูกคำนวณดักหน้าจนดิ้นไม่หลุด ท่านชี้แนะสวี่อิ้ง ให้สวี่อิ้งสังหารร่างแปลงของฉางเซิงตี้ แย่งชิงสมบัติวิเศษจื้อจุนไม้บรรทัดวัดฟ้าขุนเขาสายน้ำของเขา การคำนวณสวรรค์อันต่อเนื่องเป็นลูกโซ่นี้ ทำให้ข้าเลื่อมใสจากใจจริง เสด็จพ่อ!"
สีหน้าของซูเยี่ยชิงแปรเปลี่ยนเป็นพิกล "เสด็จพ่อ? ตงหวางคงมิได้คิดว่า ข้าคือเซียนตี้จื้อจุนกระมัง?"