เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 510 อวี้ซวีเต๋าจู่
"อาอิ้ง เจ้าบุปผาประหลาดแม่น้ำสวรรค์ในหรูอี้ต้าหลัวเทียนของเจ้า ช่วงนี้ทำตัวพิลึกกึกกืออยู่ตลอด ข้าสงสัยว่ามันคิดจะก่อกบฏ" ระฆังใหญ่กล่าว
มันเห็นสวี่อิ้งนิ่งเงียบไม่ส่งเสียงมาโดยตลอด เกรงว่าสวี่อิ้งจะยังคงครุ่นคิดเรื่องของจื่อถงเซียนจวิน จึงรีบเปลี่ยนหัวข้อสนทนา เพื่อดึงดูดความสนใจของสวี่อิ้ง
"บุปผาประหลาดแม่น้ำสวรรค์?"
สวี่อิ้งจึงเพิ่งนึกขึ้นได้ หลังจากนักพรตอู้คงมอบหรูอี้ต้าหลัวเทียนให้ตนแล้ว ตนเองเคยเก็บดอกไม้ประหลาดดอกหนึ่งบนแม่น้ำสวรรค์เข้าสู่หรูอี้ต้าหลัวเทียน
หลังจากนั้นเขาก็พบเจอเรื่องที่นักพรตอวี้หูท้าประลองกับสี่จักรพรรดิปรโลก จึงมิได้ไต่ถามเรื่องดอกไม้ปีศาจดอกนี้อีก
หรูอี้ต้าหลัวเทียนคือเต้าฉางของเขา เป็นสถานที่ประทับรอยมหาเต๋าของตนเอง ขอบเขตของเขาต่ำต้อย ยังคงเป็นเพียงขอบเขตสะพานเทพ จำต้องบำเพ็ญจนถึงขอบเขตเทียนเซียนจึงจะสามารถหลอมสร้างเต้าฉางได้ หรูอี้ต้าหลัวเทียนช่วยให้เขาหลอมสร้างเต้าฉางได้ล่วงหน้า สามารถใช้ออกด้วยตบะบารมีแห่งเต๋าอันสูงส่งของตนได้
ยามปกติระฆังใหญ่ล้วนบำเพ็ญอยู่ในหรูอี้ต้าหลัวเทียนของเขา หยั่งรู้มหาเต๋าของเขา สดับฟังเสียงเต๋าในเต้าฉางของเขา อีกทั้งยังดูดซับปราณวิญญาณฟ้าดินจากสิบต้งเทียนและต้งเยวียนไท่อีของสวี่อิ้ง ตบะฝีมือรุดหน้าพันลี้ต่อวัน บัดนี้มีพลังเทียบชั้นสมบัติวิเศษระดับเซียนหวัง ร้ายกาจยิ่งนัก
สวี่อิ้งมองเข้าไปในหรูอี้ต้าหลัวเทียน เผยสีหน้าประหลาดใจ