เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 507 เทพคำนวณลงมือ
คุนหลุน ซีหวังหมู่ประทับพิทักษ์เหยาฉือ พลันเห็นจากระยะไกลว่าบนท้องฟ้ามีต้งเทียนสว่างไสววงแล้ววงเล่าหมุนวน ทะลวงผ่านแดนเซียน
พระนางมีสีหน้าเหม่อลอยอยู่บ้าง ยิ้มเยาะตนเอง พึมพำเสียงแผ่วว่า "ข้านึกว่าได้หวนคืนสู่ยุคสมัยสิบต้งเทียนในปีนั้นเสียอีก... คงเป็นเพราะรำลึกถึงช่วงเวลาเหล่านั้นมากเกินไป จึงเกิดภาพลวงตา..."
ต้งเทียนทั้งสิบวงนั้นเคลื่อนตัวกลางเวหา มุ่งหน้ามาทางนี้
ซีหวังหมูมองไปยังต้งเทียนทั้งสิบวงนั้น ทั้งตกใจทั้งกังขา
ภายในวังว่านเสิน เสียงที่ค่อนข้างไม่พอใจสายหนึ่งดังแว่วมา "ซีหวังหมู่ แขกผู้มีเกียรติมาเยือน ทว่าท่านกลับยังมองซ้ายแลขวา ดูจะไม่ค่อยมีมารยาทกระมัง?"
ซีหวังหมู่รั้งสายตากลับ ในดวงตายังคงยากจะซ่อนเร้นความประหลาดใจ ยิ้มกล่าว "เซียนหวังหลานอย่าได้ถือสา ข้ารำลึกถึงความหลัง จึงเผลอใจลอยไปชั่วขณะ เมื่อครู่พวกเราพูดถึงตรงไหนกันแล้วหรือ?"
ภายในตำหนักว่านเสิน ซีหวังหมู่และนางเซียนนั่งอยู่บนตำแหน่งประธาน บนที่นั่งแขกมีผู้ที่มาจากราชสำนักเซียนแห่งแดนเซียน รับหน้าที่พิทักษ์ประตูปัจฉิมสวรรค์นามเซียนหวังหลานเฉิงเยี่ย อีกฟากหนึ่งยังมีคนผู้หนึ่ง นามนักพรตเฉียนฮ่วน รับผิดชอบกองกำลังควบคุมประตูบูรพาสวรรค์แห่งราชสำนักเซียน
หลานเฉิงเยี่ยมีสีหน้าไม่สบอารมณ์อยู่บ้าง กล่าวว่า "เมื่อครู่พวกเราพูดถึงว่า หากซีหวังหมู่ยอมนำเหล่าทวยเทพคุนหลุนสวามิภักดิ์ต่อราชสำนักเซียน วันหน้าเมื่อจัดระเบียบเต๋าสวรรค์ใหม่ โลกเต๋าสวรรค์ย่อมเป็นสิ่งของในกำมือของเหนียงเหนียง"