เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 505 ผู้ให้กำเนิดหกเคล็ดลับ
อวิ๋นไห่ดรุณลังเลชั่วครู่ ยังคงฝืนใจเดินเข้าไปอย่างไม่ค่อยเต็มใจนัก นักพรตอวี้ชิงมองเห็นในสายตา ไต่ถามว่า "เจ้าไม่อยากเปิดความทรงจำในอดีตชาติงั้นหรือ?"
อวิ๋นไห่ดรุณกล่าว "เปิดความทรงจำในอดีตชาติ ข้าก็กลายเป็นตัวข้าในอดีตชาติ ตัวข้าในชาตินี้ก็ตายไปแล้ว"
นักพรตอวี้ชิงกล่าว "ใครบอกเจ้า?"
อวิ๋นไห่ดรุณปรายตามองสวี่อิ้งแวบหนึ่ง
นักพรตอวี้ชิงพิจารณาสวี่อิ้ง ยิ้มกล่าว "เขาแตกต่างจากเจ้า เขาคือชาติแรกยังไม่ตาย เพียงแค่ถูกสะกดผนึกไว้ หลังเปิดผนึกชาติแรกแล้วจะถูกชาติแรกเข้าแทนที่ ทว่าเจ้าแตกต่าง ชาติก่อนของเจ้าตายไปแล้ว แม้ความทรงจำชาติก่อนจะฟื้นคืน ก็เป็นเพียงความทรงจำเท่านั้น หาได้แย่งชิงความเป็นใหญ่เหนือเจ้าของไม่"
อวิ๋นไห่ดรุณได้ยินดังนั้น จึงวางใจลงได้ ถลึงตาใส่สวี่อิ้งอย่างดุร้ายคราหนึ่ง
นับแต่สวี่อิ้งขู่ขวัญเขาว่า หลังจากตื่นรู้ความทรงจำชาติก่อน ตนเองอาจกลายเป็นเพียงเศษเสี้ยวหนึ่งของชาติก่อน เขาก็กังวลพะว้าพะวง แม้เสียงเต๋าเตือนสติของนักพรตหยวน ก็ไม่อาจทำให้เขาหลุดพ้นจากความหวาดกลัวนี้ได้อย่างสิ้นเชิง
สวี่อิ้งได้ยินคำพูดนั้นพลันใจหายวาบ รีบยิ้มถามว่า "สหายเต๋า หากข้าเปิดผนึก ตื่นรู้ความทรงจำชาติแรก จะถูกเข้าแทนที่หรือ?"
นักพรตอวี้ชิงหัวเราะกล่าว "ข้าหาได้เคยพูดเช่นนั้นไม่ สหายเต๋าอย่าได้ปรักปรำคนดี"