เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 501 ฟ้าแยก
นักพรตหยวนและศิษย์อาผู้เยาว์ก้าวขึ้นราชรถจักรพรรดิของสวี่อิ้ง สวี่อิ้งกล่าวว่า "รถคันนี้ของข้าไร้สัตว์พาหนะ จำต้องให้พวกท่านสำแดงอิทธิฤทธิ์ เนรมิตสัตว์พาหนะขึ้นมาจึงจะลากเคลื่อนได้"
นักพรตหยวนลองหยั่งเชิงว่า "มิสู้เดินเท้าเล่า?"
สวี่อิ้งยิ้มพลางกล่าวว่า "มังกรขาวไม่สวมเกล็ดปลา สวมอาภรณ์แพรพรรณเหตุใดต้องเดินยามราตรี?"
นักพรตหยวนจำต้องตามใจเขา สำแดงอิทธิฤทธิ์เนรมิตกิเลนสี่ตัวลากราชรถจักรพรรดิรุดหน้า มุ่งหน้าสู่วิหารบรรพชนซ่างชิง
สวี่อิ้งไต่ถามว่า "นักพรตหยวน ข้าได้ยินท่านเรียกหานักพรตไท่ชิงว่าศิษย์ปู่ พวกท่านกับนักพรตไท่ชิงเป็นศิษย์ร่วมสำนักงั้นหรือ?"
นักพรตหยวนหัวเราะพลางกล่าวว่า "แดนบรรพชนซ่างชิงของข้า สักการะไท่ชิงเต๋าจู่และอวี้ชิงเต๋าจู่ ไท่ชิงเต๋าจู่นับเป็นศิษย์อา ทว่าลำดับอาวุโสของข้าต่ำต้อย จึงต้องเรียกศิษย์ปู่"
สวี่อิ้งงุนงงสงสัยยิ่ง "แดนบรรพชนซ่างชิง มิได้สักการะซ่างชิงเต๋าจู่หรอกหรือ?"
นักพรตหยวนยิ้มพลางกล่าวว่า "ไม่มีคำกล่าวเรื่องซ่างชิงเต๋าจู่ ประตูเต๋าซ่างชิงของข้า ยกย่องอวี้ชิงเต๋าจู่เป็นเอก ไท่ชิงเต๋าจู่รองลงมา ภายหลัง ไท่ชิงเต๋าจู่ได้เปิดประตูเต๋าไท่ชิง สร้างวังโต้วซั่วและวังชิงหยางแห่งสวรรค์หลีฮั่น แดนบรรพชนซ่างชิงบำเพ็ญสองคัมภีร์ คือ 《คัมภีร์หวงถิง》 และ 《คัมภีร์มหาโพรงแท้ซ่างชิง》"
สวี่อิ้งไม่รู้เรื่องพวกนี้แม้แต่น้อย ยิ้มพลางถามว่า "ไฉนจึงไม่เรียกว่าแดนบรรพชนอวี้ชิงเล่า?"