เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 499 อานุภาพแห่งสมบัติวิเศษ
องค์อดีตเจ้าจื่อเวยและหนานจื่อเหยียนหันขวับมามองสวี่อิ้งพร้อมเพรียงกัน ในเวลาเดียวกัน สายตาของบรรดาศิษย์พี่หญิงศิษย์น้องหญิงหน้าตาสะสวยเหล่านั้น ก็พากันจับจ้องลงบนร่างของสวี่อิ้งเช่นกัน
สีหน้าของทุกคนแปลกประหลาดพิกล มองเห็นตะเกียงดวงนั้นในกายของสวี่อิ้งมาแต่ไกล
ตะเกียงดวงนั้นมีรูปลักษณ์ประหลาด ฐานล่างทำจากสำริด มีมังกรเขียว เสือขาว หงส์ชาด เต่าดำ ประดิษฐานอยู่บนฐานสี่ทิศ ใจกลางจานสำริดฉลุโปร่ง ก่อเกิดเป็นลวดลายรากไม้ถักทอสลับซับซ้อน
บนฐานสำริดคือต้นฝูซังกะไหล่ทองต้นหนึ่ง ลำกิ่งมีเก้ากิ่ง กิ่งก้านคดเคี้ยวเลี้ยวลด ปลายยอดแต่ละกิ่งมีตะเกียงแก้วหลิวหลีประดับอยู่หนึ่งดวง ตะเกียงทั้งเก้าดวงสาดประกายแสงสลัวรางลี้ลับ
แม้แสงตะเกียงจะไม่สว่างจ้าเท่าใดนัก ทว่าเมื่อร่างเนื้อของสวี่อิ้งถูกมันส่องสว่าง ก็คล้ายดั่งมิได้มีอยู่จริง
นี่ก็คือตะเกียงแก้วหลิวหลีไท่ชางต้งเจิน สมบัติล้ำค่าที่หลอมสร้างขึ้นในแดนมหัศจรรย์ต้าหลัว ปัจจุบันเรียกขานว่าสมบัติวิเศษจื้อจุน!
สวี่อิ้งสบสายตากับทุกคน สีหน้ามิเปลี่ยนแปร ก้มลงมองภายในกายตนเองเช่นกัน ครั้นเห็นตะเกียงแก้วหลิวหลีไท่ชางต้งเจินดวงนั้น ก็อดเผยสีหน้าประหลาดใจมิได้
"ตะเกียงดวงนี้ก็คือตะเกียงแก้วหลิวหลีไท่ชางต้งเจินของพี่เต๋าหรอกหรือ?"